മുപ്പതു സെക്കന്ഡ്

1987  നവംബർ

ഇതിപ്പോൾ കഴിഞ്ഞ മൂന്നു മാസത്തിനിടക്ക്  ആറാം തവണയാണ് ഉണ്ണിക്കുട്ടന് ഈ  പനി വരുന്നത് . ഈ ആശുപത്രി സന്ദര്ശനം  ആകെ  മടുത്തിരുന്നു , അപ്പനായ  ബാബുവിന് . ഓരോ തവണയും ഒരു കൂട്ടം ഗുളികകളും ഇന്ജക്ഷനുകളും ആയി  ആശുപത്രിയുടെ പടി ഇറങ്ങും. അപ്പോഴേക്കും ഒരാഴ്ചത്തെ കൂലിപ്പണി ചെയ്ത ശമ്പളം  മുഴുവനും തീർന്നിരിക്കും . എന്ത് ചെയ്യാനാ , അവനെ സ്കൂളിൽ മുടങ്ങാതെ വിടണ്ടേ , തന്നെ  പോലെ കൂലിപ്പണി എടുത്തു നടു ഒടിക്കാൻ അവനെ വിടാൻ പറ്റില്ലല്ലോ . ആ  ഏഴു  വയസ്സുകാരന്റെ  മുഖത്തെ  ക്ഷീണം  കാണുമ്പോൾ   ബാബു  എല്ലാം  മറന്നു  അവനെയും  സൈക്കിളിൽ   ഇരുത്തി  ചെമ്മണ് പാതയിലൂടെ  നേരെ  സനാതന ആശുപത്രിയിലേക്ക് പോകും . പതിവ് പോലെ   ആശുപത്രിയിൽ ഒരു മണിക്കൂർ നീണ്ട കാത്തിരിപ്പിനൊടുവിൽ പുരുഷോത്തമൻ ഡോക്ടറെ കണ്ടു  . പനി കൂടുതലാണ്, ഇൻജക്ഷൻ എടുക്കണം ,എല്ലാം ശരിയാകും .ഡോക്ടറുടെ  വാക്കുകൾ  ആശ്വാസത്തോടെ  കേട്ട് കൊണ്ട് ബാബു കൈകൂപ്പി എഴുന്നേറ്റു . ഉണ്ണിക്കുട്ടനെയും   കൊണ്ട്  നേരെ നേഴ്സുമാരുടെ   മുറിയിലേക്ക്  നടന്നു . അവിടുത്തെ  പാരസെടമോളിന്റെയും   ഫെപ്പാനിലിന്റെയും   ഇട  കലർന്ന   മണം  അവന്റെ  മനം പുരട്ടാൻ  തുടങ്ങി. ഡോക്ടർ  കുറിച്ചു   കൊടുത്ത  തുണ്ട് ബാബു ശോശാമ്മ സിസ്റ്ററിനു  കൊടുക്കുമ്പോൾ  അവൻ  ഭീതിയോടെ  ഇലക്ട്രിക്  ഹീറ്റരിനു  മുകളിലെ  സ്റ്റീൽ  പാത്രത്തിൽ  കിടന്നു  തിളയ്ക്കുന്ന  സൂചികളെ  നോക്കി . ശോശാമ്മ സിസ്റ്റർ  അവനെ  നോക്കി  ഒന്ന്  പുഞ്ചിരിച്ചു . അവൻ  അത്  കണ്ടില്ല  എന്ന്  നടിച്ചു . ഒരു  ചെപ്പടി വിദ്യക്കാരന്റെ ഭാവ ഹാവാദികളോടെ  ശോശാമ്മ സിസ്റ്റർ  ഒരു  കുഞ്ഞു  ബോട്ടിൽ   എടുത്തു  കുലുക്കി . പാത്രത്തിൽ  നിന്നും  ഒരു  സൂചി  എടുത്തു  സിറിഞ്ചിൽ  പിടിപ്പിച്ചു , അല്പ്പം  വെള്ളം  പമ്പ്  ചെയ്തു  എല്ലാം  OK ആണെന്ന്  ഉറപ്പു  വരുത്തി . താൻ  പോലും  അറിയാതെ  ഉണ്ണിക്കുട്ടൻ  നിക്കർ  പതിയെ  താഴേക്ക്  നീക്കി  തന്റെ  ജീവിതത്തിൽ  ഏറ്റവും  വെറുക്കപ്പെടുന്ന  മുപ്പതു  സെക്കന്റിനായി   തയ്യാറെടുത്തു . സൂചി  കയറ്റുമ്പോൾ  ഉള്ള  വേദന  അവൻ  അത്രയ്ക്ക്  വെറുത്തിരുന്നു . സിറിഞ്ചിൽ   മരുന്ന്  നിറച്ചു  ശോശാമ്മ സിസ്റ്റർ   അവന്റെ  അടുത്തേക്ക്  നടക്കുമ്പോഴേക്കും  അവന്റെ  രണ്ടു  കയ്യും  ബലമായി  പിടിക്കാൻ  ബാബു  തയ്യാറായി  കഴിഞ്ഞിരുന്നു . സ്പിരിറ്റ്  മുക്കിയ  പഞ്ഞി  കൊണ്ട്  അവന്റെ  ചന്തിയിൽ  തടവുമ്പോൾ  പതിവ്  പോലെ  ശോശാമ്മ സിസ്റ്റർ  സിറിഞ്ചിൽ നിന്നും ശ്രദ്ധ തെറ്റിക്കാനായി അവനോടു  ചോദിച്ചു  ," മോൻ  ഏതു  ക്ലാസ്സിലാ  പഠിക്കുന്നത് ?" ഒരു  നിമിഷം , അലറിക്കൊണ്ട്  ഉണ്ണിക്കുട്ടൻ  പറഞ്ഞു  :" നിങ്ങളോട്  എത്ര  തവണ  പറയണം  തള്ളെ , മൂന്നാം  ക്ലാസ്സിൽ  എന്ന് ..! ഇതിപ്പോ  അഞ്ചാം    തവണയാ ഞാൻ പറയുന്നത്:" അന്ധാളിച്ചു നിന്ന  ശോശാമ്മ സിസ്റ്റരിനെയും  ബാബുവിനെയും  ശ്രദ്ധിക്കാതെ  അവൻ അടുത്ത മുപ്പതു  സെക്കന്റുകൾക്കായി  കണ്ണുകൾ  മുറുക്കി അടച്ചു.